| Em | Am | D7 | Em | [x2]
| Em |
ไอ้เขาจะว่ายังไง ก็ไม่ต้องไปสนใจ เรารู้เราเป็นใคร ก็ช่างเขาปะไรหรอก
คนนั้นว่างั้นว่างี้ คนนี้ไม่ดีคนนั้นดี ช่างน่าปวดหัวน่าบัดสี ความดีใช่ดีจากปากคน
จะให้ถูกใจคนทั้งโลก คงเป็นไปไม่ได้หรอก ดั่งคนรุ่นเก่าเขาบอก สิบคนสิบเอ็ดหัวใจ
อนิจจัง อนัตตา ทุกคนล้วนแก่ชรา ตายไปเหมือนกันทุกคน
ไม่มีใครใหญ่กว่าโลง ไม่มีใครโกงความตายได้
งั้นตัวเราเป็นใคร ใยต้องให้ใครมาตัดสิน
| Em | Em D |
เงินทองชื่อเสียงก็แค่ชั่วคราว แต่ความดีที่ทำนั้นจะอยู่ยืนยาว
อย่ามัวแต่โลภ อย่ามัวแต่หลง อย่ามัวแต่ มัวเมา
เวลาหมด แม่งนั่งเศร้า จะเอาคืนยังไง
คนเราต้องตายมันคือเรื่องจริง ไม่มีอำนาจบารมี เหนือสรรพสิ่ง
อย่ามัวแต่พูด อย่ามัวแต่อ้าง พรุ่งนี้ยังมีเสมอ
สุดท้ายมึงอาจได้เจอ ไม่ช้าความตายนี่แหละ คือเรื่องจริง
| B7 |
| Em | D | Em | Em |
| Am | D | Em | Em |
อนิจจัง อนัตตา ทุกคนล้วนแก่ชรา ตายไปเหมือนกันทุกคน
ไม่มีใครใหญ่กว่าโลง ไม่มีใครโกงความตายได้
งั้นตัวเราเป็นใคร ใยต้องให้ใครมาตัดสิน
| Em |
อนิจจัง อนัตตา ทุกคนล้วนแก่ชรา ตายไปเหมือนกันทุกคน
ไม่มีใครใหญ่กว่าโลง ไม่มีใครโกงความตายได้
งั้นตัวเราเป็นใคร ใยต้องให้ใครมาตัดสิน
| Em | Em [n.c.] | [x2]
ไอ้เขาจะว่ายังไง ก็ไม่ต้องไปสนใจ ความสุขของเราอยู่ที่ไหน อยู่ที่หัวใจหรือคำคน
จะให้ถูกใจคนทั้งโลก คงเป็นไปไม่ได้หรอก ดังคำเก่าเขาบอก หนึ่งคนยังมีสองใจ
ไอ้เขาจะว่ายังไง ก็ไม่ต้องไปสนใจ ความสุขของเราอยู่ที่ไหน อยู่ที่หัวใจหรือคำคน
(อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ทุกคนล้วนแก่ชราตายไปเหมือนกันทุกคน)
(ไม่มีใครใหญ่กว่าโลง ไม่มีใครโกงความตายได้ งั้นตัวเราเป็นใคร ใยต้องให้ใครมาตัดสิน)