| Ab | Ab | Ab |
| Ab | Ab | Bbm Eb | Ab | Ab [n.c.] |
โอ้เจ้าหงส์ฟ้าเอย แสนงาม เหตุไฉนถึงทราม ทำตัวเย่อหยิ่งหนักหนา
อวดเป็นหงส์ทอง ลอยฟ่องฟ้า เหยียดหยามปักษา พวกเดียวกันว่าต่ำเพียงดิน
ศักดิ์เจ้าเป็นหงส์ทอง โสภา แต่สกุลนั้นหนา เจ้ามีค่าเพียงปักษิณ
อวดทะเยอทะยาน เหินลอยสูงเยี่ยมเมฆินทร์
เหยียดหยามชาวดิน โบยบินข้ามหัวไม่กลัวเกรง
อย่าหยิ่งนักเลยหงส์เจ้า พลาดแล้วจะเหงา ซบเซาเศร้าทรวงเอง
เพราะเจ้านั้นไม่กลัวเกรง เหยียดหยามกันเอง ว่าเป็นปักษาที่ต่ำวงศ์
โอ้เจ้าหงส์ฟ้าเอย...โสภี อย่าทนงนักสิ คิดดูให้ดีนะหงส์
หากลมบนพัดพา ฝนฟ้ากระหน่ำเปียกองค์ พลาดอาจถลาลง หงส์เอยปีกหักแล้วจะโทษใคร
| Bbm | Bbm | Bbm | Ab |
| Ab | Ab | Bbm | Ab | Ab |
อย่าหยิ่งนักเลยหงส์เจ้า พลาดแล้วจะเหงา ซบเซาเศร้าทรวงเอง
เพราะเจ้านั้นไม่กลัวเกรง เหยียดหยามกันเอง ว่าเป็นปักษาที่ต่ำวงศ์
โอ้เจ้าหงส์ฟ้าเอย...โสภี อย่าทนงนักสิ คิดดูให้ดีนะหงส์
หากลมบนพัดพา ฝนฟ้ากระหน่ำเปียกองค์ พลาดอาจถลาลง หงส์เอยปีกหักแล้วจะโทษใคร
| Ab | Ab Eb Ab |